Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Πώς έχασα ένα φίλο και κέρδισα ένα φασίστα.

0 σχόλια




Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων, πλούσιοι, μεσαίοι, φτωχοί. Πολλοί πλούσιοι κλέβουν, εξαπατούν, φοροδιαφεύγουν, βάζουν τους φτωχότερους να δουλεύουν για λογαριασμό τους για λίγα ευρώ. Πολλοί φτωχοί, Έλληνες και ξένοι δουλεύουν απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ για ένα κομμάτι ψωμί.



Κάποιοι απ’αυτούς κλέβουν, σκοτώνουν για να ληστέψουν και πουλούν ναρκωτικά. Εγώ δε γουστάρω τους εγκληματίες, όπως δεν γουστάρω και τους πλούσιους που βγάζουν τα λεφτά τους στην Ελβετία για να μην φορολογηθούν. Οι φασίστες τα βάζουν μόνο με τους μετανάστες γιατί λέει είναι ξένοι και φταίνε αυτοί. Εγώ λέω ότι τα βάζουν μαζί τους γιατί είναι ο εύκολος στόχος και δε μπορούν να τα βάλουν με τους ισχυρούς. Άλλωστε ξέρω καλά ότι να χτυπάς το συμμαθητή σου δεν δείχνει δύναμη, αλλά αδυναμία. Η καημένη η γιαγιά δεν κέρδισε καμιά παρηγοριά από αυτή τη πράξη εκδίκησης και ο συμμαθητής μου μας κοιτάει πια όλους με καχυποψία.



Κι έτσι, έχασα έναν Έλληνα φίλο και κέρδισα έναν φασίστα.

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

1978: Σύλληψη Μιχαλολιάκου για βομβιστικές επιθέσεις

0 σχόλια

Η είσοδος του αρχηγού της “Χρυσής Αυγής” Νίκου Μιχαλολιάκου στη Βουλή (ως αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του Μαίου 2012), αναγκαστικά έφερε στο φως όλο το “ηρωικό” παρελθόν του. Ανάμεσα στα νεανικά κατορθώματά του περιλαμβάνονται και δυο με κινηματογραφικό ενδιαφέρον: οι βομβιστικές επιθέσεις στους κεντρικούς κινηματογράφους της Αθήνας,  ΕΛΛΗ και ΡΕΞ.
Στις 11 Μαρτίου 1978 μια ισχυρή έκρηξη συγκλονίζει τον κινηματογράφο ΕΛΛΗ στην οδό Ακαδημίας σε ώρα προβολής. Είναι βράδυ Σαββάτου, 9.30μμ, μέρα και ώρα που ο κινηματογράφος είναι γεμάτος κόσμο. Μια ωρολογιακή βόμβα είχε τοποθετηθεί μέσα στην αίθουσα με προφανή σκοπό την πρόκληση πολλών θυμάτων. Πιο βαριά τραυματισμένος είναι ο άτυχος θεατής , κάτω από το κάθισμα του οποίου τοποθετήθηκε η βόμβα. Έχασε και τα δυο του πόδια. Υπήρξαν άλλοι 18 τραυματίες ανάμεσα στους εκατό περίπου θεατές της παράστασης.
Εκείνη τη βδομάδα η ΕΛΛΗ έπαιζε τη σοβιετική ταινία “Ουράνιο τόξο” κι αυτό προσδιόριζε αυτόματα την ιδεολογική ταυτότητα των δραστών.

Τρεις μήνες αργότερα, στις 20 Ιουνίου, πάλι σε ώρα αιχμής, 9 παρά 1ο το βράδυ μία ακόμα βόμβα εκρήγνυται  σε έναν από τους πιο κεντρικούς κινηματογράφους της Αθήνας, το ΡΕΞ, στην οδό Πανεπιστημίου. Η βόμβα είχε τοποθετηθεί στα μεσαία καθίσματα. Στόχος ήταν και πάλι η πρόκληση πολλών θυμάτων. Ο αριθμός των τραυματιών ανήλθε σε 15.
Και πάλι η ταινία που πρόβαλε ο κινηματογράφος  ήταν σοβιετικής προέλευσης και είχε τίτλο “Ο πόλεμος σε όλα τα μέτωπα”.

Και οι δυο βομβιστικές επιθέσεις στους κινηματογράφους εντάσσονται σε ένα κύμα παρόμοιων τρομοκρατικών ενεργειών που συγκλόνισαν την Αθήνα για δυο χρόνια, 77 και 78 και δεν είχαν προηγούμενο. Οι δε βόμβες είχαν πάντα αριστερούς στόχους: περιοδικό Αντί, εφημερίδα Αυγή, γραφεία ΚΚΕ εσ., ΚΝΕ, καταστήματα με σοβιετικά προϊόντα κλπ. (πλήρης κατάλογος των βομβιστικών επιθέσεων εδώ).
Τελικά, τέλη Ιουλίου του 1978, συλλαμβάνεται μια ομάδα 9 ακροδεξιών ως υπεύθυνη των δολοφονικών ενεργειών. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ο Νίκος Μιχαλολιάκος, έφεδρος αξιωματικός την εποχή εκείνη. Λίγες μέρες αργότερα προστίθεται κι ένας δέκατος κατηγορούμενος ο Α. Καλέτζης ήδη φυλακισμένος από το 1977 για προηγούμενες βομβιστικές επιθέσεις. Θεωρείται μάλιστα αρχηγός της ομάδας.
Ο Αριστοτέλη Καλέντζη, που θεωρεί τον εαυτό του πολιτικό κρατούμενο του καραμανλικού καθεστώτος, συγγράφει και κυκλοφορεί δυο βιβλία :  “Δημοκρατία ’80, Κάτεργο”, 1980 και “Η μαύρη βίβλος του Κώστα Πλεύρη” στα οποία αποκαλύπτει ένα πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο για τα “συγκοινωνούντα δοχεία” νεοφασιστικών οργανώσεων και ΚΥΠ.
Ο Καλέντζης, ο οποίος επίμονα αρνείται τη συμμετοχή του στις βομβιστικές επιθέσεις, κατηγορεί τον Πλεύρη σαν οργανωτή της συνομωσίας ενάντιά του (και στους υπόλοιπους συλληφθέντες) και αποκαλύπτει ντοκουμέντα. Παραθέτει φωτοτυπία μιας κατάθεσης του Πλεύρη στον ανακριτή  Δ. Γυφτάκη το Μάρτιο του 1977  στην οποία ο θεωρητικός του φασισμού στην Ελλάδα φαίνεται να καρφώνει τους  Καλέντζη, Μιχαλολιάκο και άλλους τέσσερις ως συμμετέχοντες σε “εκνόμους ενεργείας”. Ταυτόχρονα τον λούζει με τα επίθετα Χαζοχαφιέ της ΚΥΠ, ουτιδανό θρασσύμι, αργυρώνυτο απατεωνίσκο, χαφιέ της πεντάρας, μίασμα, σεσημασμένο ρουφιάνο, όχεντρα, αλητήριο, θλιβερό ανθρωπάριο, βλάκα κλπ. (λεπτομέρειες στα βιβλία του Καλέντζη που  κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο).
Ενώ αρχικά οι 10 κατηγορούμενοι παραπέμπονται στον ανακριτή για παράβαση του νόμου «περί καταστολής της τρομοκρατίας», σε βαθμό κακουργήματος, με βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου Ο Μιχαλολιάκος και άλλοι δυο παραπέμπονται στο πενταμελές εφετείο για παράβαση του νόμου «περί όπλων και εκρηκτικών υλών», δηλαδή πλημμέλημα.
Ο Χάρης Κουσουμβρής, πρώην στέλεχος της Χρυσής Αυγής, στο βιβλίο του  «Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής» αναφέρεται στην ίδια περίοδο και στην περίεργη συμπεριφορά του κράτους απέναντι στο Μιχαλολιάκο γράφοντας τα εξής:
«Στην ανάκριση του απαγγέλλονται κατηγορίες για 11 κακουργήματα, από τα οποία τα μισά σχεδόν όπως ισχυρίζεται, προέβλεπαν την ποινή των ισόβιων δεσμών. Στην δίκη που ακολουθεί του επιβάλλεται ποινή 13 μηνών (στο Εφετείο 11)! Που αποδίδονται αυτές οι ποινές; Είναι άξιο απορίας. Βοά ο κόσμος για έλεγχο της κρατικής στον εθνικιστικό χώρο. Αδίκως;»
Ο Χάρης Κουσουμβρής παραθέτει φωτοτυπίες μαρτυρικών καταθέσεων του Μιχαλολιάκου όπου φαίνεται ότι και αυτός όπως ο Πλεύρης πρωτύτερα, δίνει ονόματα «συντρόφων» του στην Ασφάλεια. (πολλά περισσότερα στο βιβλίο που κι αυτό κυκλοφορεί ελεύθερα στο διαδίκτυο).
Ο Νίκος Μιχαλολιάκος αφού με τη σύντομη φυλάκισή του “καθαρίζει” με την υπόθεση των βομβών, το 1980, ιδρύει την οργάνωση «Λαϊκός Σύνδεσμος» που εκδίδει το ολιγοσέλιδο περιοδικό «Χρυσή Αυγή».  Είναι η αρχή μιας νέας πορείας που θα τον φέρει στα έδρανα του εθνικού κοινοβουλίου.
Όσον αφορά του κινηματογράφους, η ΕΛΛΗ εξακολουθεί να λειτουργεί ενώ το ΡΕΞ έχει σταματήσει εδώ και χρόνια να κάνει κινηματογραφικές προβολές.
(Σημ. Τα στοιχεία για το παραπάνω δημοσίευμα προέρχονται από το υλικό τεκμηρίωσης του νέου μου ντοκιμαντέρ “Καταστρέψτε τον κινηματογράφο”.)

Πηγή 

Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012

Προβολή ντοκιμαντέρ "Το αυγό του φιδιού" στο θεατράκι ΗΣΑΠ Ν.Ηρακλείου

0 σχόλια
Προβολή ντοκιμαντέρ "Το αυγό του φιδιού" στο θεατράκι ΗΣΑΠ Ν.Ηρακλείου

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Εκδικητικές Απολύσεις στο Ρακάδικο «το Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο

0 σχόλια

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Στις 23 Μαρτίου του 2012, ο Λάμπρος Σ., μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων, απολύεται εκδικητικά από το ρακάδικο «Το Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο. Η απόλυση αυτή ήρθε μετά από μια μακρά σειρά γεγονότων αυθαιρεσίας και ασυδοσίας από την πλευρά των αφεντικών της επιχείρησης.
Όλα ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο, όταν ο συνάδελφος και μέλος του σωματείου Ν.Μ. που εργαζόταν στη συγκεκριμένη επιχείρηση, διεκδίκησε αυτά που δικαιούταν. Τα αφεντικά δεν αρκέστηκαν στην απόλυσή του, αλλά κατηγόρησαν τον εργαζόμενο για «κλοπή». Σε αυτή την υπόθεση «κλοπής», ένας από τους εργοδότες προσπάθησε να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση και τη σύμπνοια των εργαζομένων, οι οποίοι όμως αρνήθηκαν κατηγορηματικά να επιβεβαιώσουν τους ισχυρισμούς των αφεντικών σχετικά με την «κλοπή» των χρημάτων. 

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Χρυσαυγίτης ομολογεί ξυλοδαρμούς στην πλατεία Αμερικής και οπλοφορία

0 σχόλια

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Για την εκδικητική απόλυση μέλους της ΑΠ Ροσινάντε

0 σχόλια
Τα αποτελέσματα του εργασιακού μεσαίωνα που προωθείται από Κράτος και Κεφάλαιο γίνονται όλο και πιο αντιληπτά μέρα με την μέρα σε όλο και περισσότερους εργασιακούς χώρους. Παράλληλα, όσοι αγωνίζονται και αντιστέκονται σε αυτή την κατάσταση μπαίνουν στο στόχαστρο της εργοδοσίας και απολύονται με συνοπτικές διαδικασίες. Πρόσφατα, η εταιρεία HELIOSRES απέλυσε τον μισθωτό τεχνικό, Δημήτρη Χαραλαμπάκη, μέλος της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε και του Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια εκδικητική απόλυση, η οποία έχει να κάνει με την συνδικαλιστική δράση του συντρόφου στον συγκεκριμένο εργασιακό χώρο.
Η HELIOSRES ανακοίνωσε πρόσφατα στους εργαζόμενούς της μείωση μισθών κατά 10-20%, τους ζήτησε να υπογράψουν την παραίτησή τους από τη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και να συνεχίσουν να εργάζονται επισφαλώς με μπλοκάκι. Ο Δημήτρης Χαραλαμπάκης συγκάλεσε συνάντηση με τους συναδέλφους του, η οποία προσανατολιζόταν στην συλλογική άρνηση των εργαζομένων της εταιρείας απέναντι στις επιθυμίες της εργοδοσίας. Επίσης, εκπρόσωποι του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών βρέθηκαν στα γραφεία της εταιρείας προκειμένου να μιλήσουν με τους εργαζόμενους. Δυο ώρες μετά την εν λόγω εξόρμηση, η εργοδοσία κάλεσε το Δημήτρη Χαραλαμπάκη να αποχωρήσει από τη δουλειά και να περάσει από το λογιστήριο την επομένη να υπογράψει την απόλυση του, κάτι που φυσικά αρνήθηκε.
Την επόμενη ακριβώς μέρα, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από τα γραφεία της HELIOSRES από μέλη της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε και του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών. Μετά από συνάντηση με την εργοδοσία, όπου της έγινε γνωστό με αδιάλλακτους όρους ότι τέτοιες πρακτικές δεν θα περάσουν, η εργοδοσία φάνηκε να υποκύπτει και ανακοινώνει στο σύντροφο την ανάκληση της απόλυσης του. Παρ” όλα αυτά, λίγες μέρες αργότερα η εργοδοσία θυροκόλλησε στην κατοικία του Δημήτρη Χαραλαμπάκη την καταγγελία της σύμβασής του και τον ενημέρωσε προφορικά για την απόλυσή του.
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως ο σύντροφος βρίσκεται στο στόχαστρο λόγω της στάσης του απέναντι στις αποφάσεις της εταιρείας και πως η απόλυση είναι ξεκάθαρα εκδικητική. Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε απάνταει πως στέκεται στα μέλη της και δεν πρόκειται να αφήσει μόνο του τον Δημήτρη. Θα σταθεί στο πλευρό του, θα συγκρουστεί με την εργοδοσία και θα διεκδικήσει με κάθε τρόπο την επαναπρόσληψή του.
Την Τρίτη 18/9 πραγματοποιείται στάση εργασίας στην HELIOSRES, καλεσμένη από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και η ΑΠ Ροσινάντε την στηρίζει με την φυσική της παρουσία.
-ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗ
-ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
-ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Δομισμός και διαλεκτικός υλισμός. Από την ιδεολογία στην τάξη του φανταστικού.

0 σχόλια


.
.
Ήμουν ολομόναχος ως φιλόσοφος, ωστόσο
στην  “απάντηση προς τον Τζών Λιούις” έγραψα πως
 ένας κομουνιστής  δεν είναι ποτέ μόνος. 
Luis Αlthousser, Το μέλλον διαρκεί πολύ
.
.Η αλλαγή του αντιληπτικού μηχανισμού στη μεταφεουδαρχική κοινωνική συγκρότηση
Για τον Frederick Engels η φιλοσοφία από την γέννηση της χωρίζεται σε δύο αντιλήψεις οι οποίες προσπαθούν να απαντήσουν στο ερώτημα της ύπαρξης, του «είναι» και της σχέσης του με την ύλη. Αυτή η διάκριση συμπυκνώνεται στα  ρεύματα που είναι αντίστοιχα γνωστά ως ιδεαλισμός και υλισμός. Για τον υλισμό η «συνείδηση» και το «πνεύμα» είναι τελικά απόρροια των δράσεων του ανθρώπου -ή των δομών μέσα στις οποίες ο άνθρωπος θα κληθεί να δράσει – και όχι ένα «φάντασμα» που ενσαρκώνεται στην ύλη-σώμα. Κοιτώντας πίσω στον Επίκουρο, τον πρώτο υλιστή φιλόσοφο, ο θάνατος δεν έχει καμία σημασία αφού εκεί που ο άνθρωπος ζει αυτός απουσιάζει και όταν αυτός είναι πλέον παρόν ο άνθρωπος δεν μπορεί να τον αντιληφθεί[1].
Η έννοια της διαλεκτικής των αντιθέτων, η ύπαρξη δηλαδή αντιθέτων που αντί να σχηματίζουν ένα διπολικό τόξο αποτελούν σύνολα δομικά μπλεγμένα αποτελεί τη βάση για την ύπαρξη φιλοσοφικών ρευμάτων αλλά και επιστημών[2] που γεννήθηκαν στο πέρασμα της ανθρωπότητας στον 19ο αιώνα. Το πέρασμα αυτό συνιστά ένα ειδικό σημείο της ιστορίας καθώς σηματοδοτεί την οριστική μετάβαση από την φεουδαρχία στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής αποτελώντας έτσι μία βίαιη διακοπή των δεδομένων υλικών όρων ύπαρξης και την οριστική αναδιάταξη τους. Όταν ο  Hegel αναφέρει πως ότι είναι πραγματικό είναι και λογικό δεν γίνεται από μία σκοπιά παγίωσης και σχηματοποίησης συνθηκών, αλλά μέσα στο φάσμα της διαλεκτικής: ακριβώς ότι υπάρχει, εμπεριέχει το «εν δυνάμει» του θανάτου του και τελικά της υπέρβασης του.
H φιλοσοφική-επιστημονική θεώρηση των τελών του 19ου αιώνα έρχεται να αλλάξει την κυρίαρχη αντίληψη που κληροδοτείται από τον μεσαίωνα και την εποχή της μοναρχίας και η οποία κωδικοποιείται στην μία και μόνο αντικειμενική ανάλυση της πραγματικότητας. Το επίπεδο βέβαια των ιδεών είναι αντανάκλαση των όρων κοινωνικής διακυβέρνησης και ηγεμονίας: στην προ-μοντέρνα εποχή για έναν σχηματισμό υπάρχει ένας θεός, ένας ηγεμόνας, μία αλήθεια, μία πραγματικότητα. Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τη σημειολογική αναφορά όσον αφορά την «πραγματική ύπαρξη» του ηγεμόνα ως αντανάκλαση της «φανταστικής ύπαρξης» του θεού.
Η καινοτομία του μαρξισμού είναι πως ως θεωρία αποτελεί μία ενότητα φιλοσοφικών και επιστημονικών ανακαλύψεων (ιστορικός υλισμός) και προσπαθεί να απευθυνθεί με ευρύτητα στα κοινωνικά υποκείμενα μέσα από την άμεσα πρακτική του φύση.
Οι Marx και Engels δημιουργούν μία θεωρεία όχι μόνο ως αποτέλεσμα προσωπικών στοχασμών αλλά ως ανάδραση της κίνησης της εργατικής τάξης και των κοινωνικών πλειοψηφιών. Η θεωρεία αυτή όχι μόνο προσβλέπει στο να ερμηνεύσει, να κατανοήσει και τελικά να προβλέψει την ιστορία του ανθρώπινου είδους αλλά καλεί τα ευρύτερα κομμάτια κόσμου να την κατανοήσουν και τελικά να την υλοποιήσουν στη κατεύθυνσης της κοινωνικής απελευθέρωσης[3].
Δίπλα στους Marx και Freud προστίθενται οι ανακλύψεις του Κοπέρνικου για την θέση της γης στο σύμπαν και  του Δαρβίνου για την εξέλιξη των ειδών. Οι ανακαλύψεις αυτές κλονίζουν για πάντα την αντίληψη της θεϊκής καταγωγής του ανθρώπινου είδους. Συμφωνα με την ανακάληψη του Δαρβίνου ο άνθρωπος δεν βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το θεό αλλά λίγο πιο πάνω από τον πίθηκο.
Η θεωρεία του Freud καταδεικνύει την κεντρική θέση που κατέχει ένας μη ελεγχόμενος μηχανισμός -το υποσυνείδητο- στις πράξεις και η θεωρεία του Marx πως ο άνθρωπος είναι τελικά εγκλωβισμένος σε ένα σύστημα θέσεων που προσδιορίζονται από την παραγωγή των εμπορευμάτων και τους όρους απόσπασης της υπεραξίας. Ο ανθρώπινος εγωισμός έχει δεχτεί ένα τεράστιο πλήγμα: ο άνθρωπος είναι απλά άνθρωπος. Θα δούμε παρακάτω πως το «πλήγμα» στον ανθρώπινο εγωισμό όχι απλά ενσωματώνεται, αλλά γίνεται πυρήνας της αστικής ιδεολογίας. 

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Συγκέντρωση-πορεία ενάντια σε φασιστική-κρατικη τρομοκρατία

0 σχόλια

ΣΑΒΒΑΤΟ 1/9, 17:00
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Βιώνουμε το τελευταίο διάστημα την πιο εφιαλτική φάση της επίθεσης του κράτους και του κεφαλαίου: τη δαιμονοποίηση, την εγκληματοποίηση και τα πογκρόμ εναντίον των πιο υποτιμημένων κομματιών της κοινωνίας. Η επίσημη πολιτική του κράτους όπως εφαρμόζεται με την εκστρατεία "Ξένιος Ζευς", τη δίωξη οροθετικών εκδιδόμενων γυναικών, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, την εκκένωση καταυλισμών τσιγγάνων αλλά και τη δημόσια διαπόμπευση αγωνιστών συμπληρώνεται από τα παρακρατικά τάγματα ασφαλείας των φασιστών με τις εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις κατά μεταναστών και την πρόσφατη δολοφονία του νεαρού Μαροκινού στις 12 Αυγούστου.

Εδώ και αλλού, η καπιταλιστική κρίση καθώς οξύνεται σπρώχνει όλο και μεγαλύτερο μέρος των ντόπιων και μεταναστών προλετάριων στην εργασιακή αχρηστία/εφεδρεία και την εξαθλίωση. Η υποτίμηση της εργασίας, ο ασφυκτικός έλεγχος και η απαξίωση της ζωής επιβάλλεται οργανωμένα σε εκατομμύρια προλετάριους. Η εκστρατεία δαιμονοποίησης και εγκληματοποίησης στοχεύει στη μετατροπή του διάχυτου κοινωνικού φόβου αλλά και της οργής που πηγάζει από την κρίση σε φόβο, απάθεια ή "κανιβαλισμό" εναντίον των πιο περιθωριοποιημένων κοινωνικών κομματιών. Στα ρατσιστικά παραληρήματα που κατακλύζουν το δημόσιο χώρο συναντιούνται οι περισσότερες δυνάμεις του πολιτικού συστήματος και των media με τους δηλωμένους φασίστες και όλοι αυτοί με τον διάχυτο κοινωνικό φόβο.

Με το πρόσχημα του αποτρόπαιου βιασμού και κακοποίησης της 15χρονης κοπέλας στην Πάρο από έναν Πακιστανό άνδρα, κάποιες φασιστικές ιντερνετικές περσόνες και ομάδες καλούν το Σάββατο σε κεντρικό σημείο της πόλης με στόχο να ενισχύσουν τη ρατσιστική ρητορική που προσδίδει στερεοτυπικά στους μετανάστες την ιδιότητα του εξ ορισμού εγκληματία για να δικαιολογήσουν τις άγριες επιθέσεις και τα λιντσαρίσματα. Επιχειρούν έτσι να τοποθετηθούν στο δημόσιο χώρο με το πρόσχημα μιας δήθεν ευαισθησίας σε σχέση με το συγκεκριμένο συμβάν η οποία φαντάζει από γελοία έως εξοργιστική καθώς προέρχεται από τους ίδιους τους υπερασπιστές της πατροπαράδοτης πατριαρχικής συνθήκης που πατάει πάνω στα γυναικεία σώματα.
Ο αγώνας ενάντια στη φασιστική τρομοκρατία και τα αστυνομικά πογκρόμ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος. Ξεπερνώντας τους διαχωρισμούς που θέλουν να μας επιβάλλουν, όλοι και όλες μαζί "ντόπιοι" και μετανάστες προλετάριοι αγωνιζόμαστε αυτοοργανωμένα για έναν κόσμο χωρίς κράτος και αφεντικά, χωρίς σύνορα και εκμετάλλευση, χωρίς τις ιεραρχίες, τη βία και τους καταναγκασμούς της πατριαρχίας.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΠΟΓΚΡΟΜ

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

αντιφασίστες-αντιφασίστριες

Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

Δολοφονική επίθεση σε νεαρό Ιρακινό στο κέντρο της Αθήνας

0 σχόλια
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας, η επίθεση σημειώθηκε στις 04:37, στην οδό Αναξαγόρα 17. Ο τραυματίας που έφερε πολλαπλά τραύματα από αιχμηρό αντικείμενο (πιθανόν μαχαίρι) διακομίστηκε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου κατέληξε το μεσημέρι στις 13.15.

Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία της έρευνας, δράστες είναι πέντε άτομα, που επέβαιναν σε τέσσερις μοτοσικλέτες και λίγο πριν, στην ίδια περιοχή, είχαν επιχειρήσει να επιτεθούν σε άλλους δύο αλλοδαπούς (υπηκόους Ρουμανίας και Μαρόκου), οι οποίοι κατάφεραν να διαφύγουν.

Πογκρόμ κατά μεταναστών το βράδυ στη Λυκόβρυση

0 σχόλια
Άγρια επεισόδια εκτυλίχτηκαν στην περιοχή της Λυκόβρυσης μεταξύ ομάδας ροπαλοφόρων και μεταναστών.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Pheme.gr ένας από τους μετανάστες δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι και διακομίσθηκε στο ΚΑΤ, ενώ συμπατριώτης του χτυπήθηκε με ρόπαλο στο κεφάλι.

Το χρονικό του ανθρωποκυνηγητού

Ήταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα, όταν έντρομοι οι κάτοικοι της Λυκόβρυσης ξύπνησαν από τις φωνές μελών της Χρυσής Αυγής που εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους κατά των μεταναστών.

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

Αναρχία και μεταδομισμός

0 σχόλια
Μία συνέντευξη με τον Saul Newman
στους by Sureyyya Evren, Kursad Kiziltug, Erden Kosova

Μετάφραση – Επιμέλεια: Θοδωρής Σάρας


Πέμπτη 26 Ιουλίου 2012

Αθανάσιος Ανδρεουλάκος: "Η επανάστασης της 21ης Απριλίου δημιούργησε δίκαιο...αναγνωρίστηκε σε εσωτερικό και εξωτερικό.

0 σχόλια




Ο διορισθείς νέος Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και νέος συνεργάτης του υπουργού Δένδια, Αθανάσιος Ανδρεουλάκος, είχε θητεύσει την περίοδο του 1968, επί... "επαναστάσεως" όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν οι θιασώτες των πραξικοπηματιών, βασιλικός επίτροπος και ορισθείς εισαγγελέας έκτακτου στρατοδικείου.

Η κυβέρνηση ποιεί τη νήσσα και κρατάει χαμηλούς τόνους στην αποκάλυψη διαδικτυακών ιστότοπων ότι ο διορισθείς νέος Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και νέος συνεργάτης του υπουργού Δένδια, Αθανάσιος Ανδρεουλάκος, είχε θητεύσει την περίοδο του 1968, επί "επαναστάσεως" όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν οι θιασώτες των πραξικοπηματιών, βασιλικός επίτροπος και ορισθείς εισαγγελέας έκτακτου στρατοδικείου.
Διαβάζουμε τις τελευταίες ώρες ότι από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη(τι επωνυμία κι αυτή) ο κ.Ανδρεουλάκος ούτε λίγο ούτε πολύ στην συγκεκριμένη δίκη έριξε στα μαλακά τους τότε κατηγορούμενους της αντιστασιακής οργάνωσης κατά της Χούντας, του κλιμακίου της "Δημοκρατικής Άμυνας" Θεσσαλονίκης.


Είναι όμως έτσι; Όχι, όπως τουλάχιστον διαβάζουμε στα έγγραφα που παρουσιάζουμε. Ο τότε επίτροπος της Χούντας, Αθανάσιος Ανδρεουλάκος, εξήρε σε ένα κείμενο που θα το ζήλευε και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος(όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα της εποχής), το απριλιανό καθεστώς: "Η επανάστασης της 21ης Απριλίου επικράτησε πλήρως..δημιούργησε δίκαιο...αναγνωρίστηκε σε εσωτερικό και εξωτερικό..."κλπ, κείμενο που μπορείτε να διαβάσετε και να διαβάσει και ο κ.Δένδιας στα αποσπάσματα που δημοσιεύουμε.
Ο καθένας σε αυτό το τόπο έχει γράψει την ιστορία του. Και ο κ.Ανδρεουλάκος τη δική του. Η επιλογή στο πόστο αυτό,Δειχνει οτι η χουντα δεν εφυγε ποτέ αλλα αλλαξε πρόσωπο. Και ο νοών νοείτο...





Aπο:Ζέρβας Απόστολος

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012

ΟΤΑΝ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ …

0 σχόλια
«Ο Συνήγορος του Πολίτη εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την αύξηση φαινομένων ρατσιστικής βίας, τόσο ως προς τον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό των περιστατικών, όσο και ως προς τον τρόπο δράσης και την ένταση της βίας που ασκείται....... Ο Συνήγορος του Πολίτη καλεί τους αρμόδιους φορείς να μην επιτρέψουν την ανάπτυξη οργανωμένων εγκληματικών θυλάκων οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα κενά που δημιουργεί η ολιγωρία ή και αδράνεια του κρατικού μηχανισμού», διαβάζαμε στο από 3 Ιουλίου 2012 Δελτίο Τύπου του Συνηγόρου του Πολίτη για τα φαινόμενα ρατσιστικής βίας.

Τι συμβαίνει όμως όταν «οι οργανωμένοι εγκληματικοί θύλακες» είναι ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός;

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

The metamorphosis of prima donna

0 σχόλια

Όσο η ζωή φαίνεται να “κυλάει” η ταύτιση με τον φανταστικό εαυτό που τη ζει αυξάνει, ενώ το άτομο εξανεμίζεται σαρωτικά από τις παλίρροιες της ελπίδας ξεχνώντας να πληρώσει την προσοχή του με αυτό που πραγματικά συμβαίνει και άρα να υπάρξει. Μέσα σε χρόνο μηδέν μπορούν, μόνο και μόνο εξαιτίας των δικών του αυτοπροβολών και επιθυμιών, να ελευθερωθούν χημικά στο σώμα, είτε από οριακά αισθήματα αναπόλησης ή έπαρσης, είτε ακριβώς ως αυτά, και να το οδηγήσουν σε μία φαυλότητα που το εξαντλεί. Η πτώση είναι μοιραία.

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στη Microsoft

0 σχόλια

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 27 Ιουνίου επιτεθήκαμε με παγιδευμένο όχημα στα κεντρικά γραφεία της Microsoft. Εισβάλαμε από την κεντρική είσοδο και πυροδοτήσαμε το παγιδευμένο βαν στο εσωτερικό του κτηρίου, φιλοδωρώντας το με 150 λίτρα βενζίνης. Καθ' όλη τη διάρκεια της επιχείρησης εξασφαλίσαμε ότι κανένας δεν θα διατρέξει οποιοδήποτε κίνδυνο ενώ αντίθετα με τους ισχυρισμούς διαφόρων δημοσιευμάτων δεν χρησιμοποιήσαμε όπλα για την ακινητοποίηση του προσωπικού. Ήταν μια πράξη πολέμου, ενάντια στις ύπουλες σιωπές και στην γενικευμένη αιχμαλωσία που παράγει ο σύγχρονος κόσμος.


Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Η αναρχική κοινωνιολογία του φεντεραλισμού του Κόλιν Γουόρντ

0 σχόλια

Το κείµενο αυτό δηµοσιεύτηκε στην εφηµερίδα Freedom (27η Ιούνη, 11η Ιούλη 1992). Ο Κόλιν Γουόρντ (Colin Ward: 1924-) υπήρξε διευθυντής της αγγλικής εφηµερίδας Ελευθερία (Freedom) και ιδρυτής του περιοδικού Αναρχία (Anarchy). Έχει γράψει βιβλία για την πολιτική, την αρχιτεκτονική και την εκπαίδευση. Στο παρελθόν έχει δηµοσιευτεί στην Ευτοπία (τ. 2) κείµενό του µε τίτλο «Μια αναρχική προσέγγιση της πολεοδοµίας».
Ο µικρός αριθµός παιδιών σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα που είχε την ευκαιρία να µελετήσει την ιστορία της Ευρώπης, καθώς και του δικού του έθνους, έµαθε ότι υπήρξαν δύο κορυφαία γεγονότα κατά τον 19ο αιώνα: η ενοποίηση της Γερµανίας που επιτεύχθηκε από τον Βίσµαρκ και τον αυτοκράτορα Γουλιέλµο Α΄, και η ενοποίηση της Ιταλίας η οποία επιτεύχθηκε από τους Καβούρ, Ματσίνι, Γκαριµπάλντι και Βιττόριο Εµανουέλε Β΄.
Το σύνολο του κόσµου, που εκείνη την εποχή ταυτιζόταν µε τον ευρωπαϊκό κόσµο, καλωσόρισε αυτούς τους θριάµβους. Η Γερµανία και η Ιταλία είχαν αφήσει πίσω όλα εκείνα τα µικρά πριγκιπάτα, τα βασίλεια, τις πόλεις-κράτη και τις παπικές επαρχίες, προκειµένου να γίνουν εθνικά κράτη, αυτοκρατορίες και κατακτητές. Είχαν γίνει σαν τη Γαλλία, της οποίας οι µικροί τοπικοί δεσπότες τελικά ενοποιήθηκαν διά της βίας, πρώτα από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ µε το µεγαλοπρεπές σλόγκαν του «Το Κράτος είµαι Εγώ», και κατόπιν από το Ναπολέοντα, κληρονόµο της Μεγάλης Επανάστασης, ακριβώς όπως ο Στάλιν ο οποίος κατά τον εικοστό αιώνα κατασκεύασε το διοικητικό µηχανισµό προκειµένου να εξασφαλίσει ότι ήταν αληθινός. Ή είχαν γίνει σαν την Αγγλία, της οποίας οι βασιλιάδες (και ο ένας δηµοκρατικός κυβερνήτης Oliver Cromwell) είχαν κατακτήσει επιτυχώς τα ουαλικά, τα σκωτσέζικα και τα ιρλανδικά εδάφη και συνέχισαν προκειµένου να κυριαρχήσουν στον υπόλοιπο κόσµο εκτός της Ευρώπης. Το ίδιο πράγµα συνέβαινε και στο άλλο άκρο της τελευταίας. Ο Ιβάν Δ΄,  επονοµαζόµενος ορθά «Ο Τροµερός», κατέκτησε την κεντρική Ασία ως τον Ειρηνικό, και ο Πέτρος Α΄, γνωστός ως «ο Μεγάλος», χρησιµοποιώντας τις τεχνικές που έµαθε στη Γαλλία και την Αγγλία, κατέλαβε τη Βαλτική, το µεγαλύτερο µέρος της Πολωνίας και τη Δυτική Ουκρανία.

Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ...

0 σχόλια

Παρακάτω παρατίθενται αποσπάσματα από δύο βιβλία του Μάρεϊ Μπούκτσιν.
Θέλησή μου είναι να προβληματιστούμε ξανά πάνω σε κάποια θέματα, που άπτονται άμεσα του Αναρχισμού και της πρακτικής του
Μπορεί κάποιος να μην συμφωνεί απόλυτα με τους προβληματισμούς που καταθέτει ο Μπούκτσιν ή έστω με τον οξύ τρόπο που το κάνει (είμαι ένας από αυτούς), αλλά κατά τη γνώμη μου, η προσπάθεια οξείας αυτοκριτικής καθίσταται σπουδαιότερη από την οποιαδήποτε κριτική στους ιδεολογικούς μας αντιπάλους.

 Κοινωνικός Αναρχισμός ή Lifestyle Αναρχισμός: Ένα αγεφύρωτο Χάσμα
Εκδόσεις Ισνάφι (πρώτη Έκδοση 1995)

Σάββατο 16 Ιουνίου 2012

Χέρμπερτ Μαρκούζε:Οικονομική ελευθερία είναι η απελευθέρωση από την οικονομία

0 σχόλια
Οικονομική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει απελευθέρωση από την οικονομία, απελευθέρωση απ’ την καθημερινή πάλη για την ύπαρξη, απαλλαγή απ’ την ανάγκη να κερδίζουμε τη ζωή μας.

Πολιτική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει απελευθέρωση απ’ την πολιτική αυτή πάνω στην οποία τα άτομα δεν μπορούν να ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο.

Πνευματική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει αποκατάσταση της ατομικής σκέψης, που είναι σήμερα πνιγμένη από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και θύμα της διαπαιδαγώγησης.

Χέρμπερτ Μαρκούζε: Για κάθε απελευθέρωση προαπαιτείται η συνειδητοποίηση της σκλαβιάς

0 σχόλια
Όσο η διοίκηση τής καταπιεστικής κοινωνίας γίνεται ορθολογιστική, παραγωγική τεχνική και ολοκληρωτική, τόσο περισσότερο τα άτομα δυσκολεύονται να καταλάβουν τα μέσα που θα τους επιτρέψουν να τερματίσουν την υποδούλωσή τους και να αποκτήσουν την ελευθερία τους.

Βέβαια, το να θελήσει κάποιος να επιβάλει γενικευμένα τη λογική σε ολόκληρη την κοινωνία είναι μια παράδοξη και σκανδαλώδης ιδέα – έχουμε όμως το δικαίωμα και να αμφισβητήσουμε την αρετή μιας κοινωνίας που αυτή την ιδέα την γελοιοποιεί, ενώ ταυτόχρονα η ίδια ασκεί πάνω στον κόσμο της μια καθολικά γενικευμένη εξουσία.

Για κάθε απελευθέρωση προαπαιτείται η συνειδητοποίηση της σκλαβιάς.

Απόσπασμα από το βιβλίο «O Mονοδιάστατος Άνθρωπος» (1964)

απο : http://freepsyche.blogspot.gr/

Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

Climax to magic: Συναινετική πραγματικότητα,στάση εποχής,εμπειρία κορύφωσης, μοναδικότητα,επανάσταση στην αντίληψη

0 σχόλια
Η συναινετική πραγματικότητα είναι η ύστατη κρυφή κοινωνία. Είναι τόσο κρυφή ώστε ακόμη και τα ίδια της τα μέλη δεν γνωρίζουν την ύπαρξη της. Η συναινετική πραγματικότητα είναι μία συνομωσία για να συγκρατείται ο κόσμος ως έχει. Είναι τα μέσα με τα οποία επικοινωνούμε και συμφωνούμε στο πως έχουν τα πράγματα και πως πρέπει να είναι. Όσο είναι ένα μοντέλο που λειτουργεί μία τέτοια αρχή είναι έγκυρη. Στο βαθμό όμως που ένα τέτοιο μοντέλο δεν είναι λειτουργικό, όπως στην παρούσα φάση που βρίσκεται στα όρια κατάρρευσης, η προαναφερόμενη συναίνεση είναι εξ’ ορισμού άκυρη. Σε μία τέτοια περίπτωση είναι αρμοστό δικαίωμα και ευθύνη για κάθε σκεπτόμενο μέλος μίας τέτοιας συναίνεσης να ακυρώσει την συμμετοχή του και να προβάλλει μία νέα, ανώτερη και πληρέστερη αρχή για την πραγματικότητα.